Skulptura je izrađena od orahovog drveta, a impregnacija i zaštita izvršena lanenim uljem. Ova skulptura prikazuje dio presjeka onog što se dešavalo u Bosni u periodu 1992-1995 godine. Posmatrajući skulpturu da se vidjeti da je urađena u dva dijela, a jedna Kompozicija. Jedan dio ove skulpture je duhovnog karaktera, a drugi dio je uništavanje duha i postojanosti kroz razne oblike. Bazu sačinjava podzemlje u kome se stradanja ilustruju kroz sljedeće elemente i to:
* Pola donjeg djela žene sa uzdignutim rukama prestavljaju
međunarodnu zajednicu,

* Dio lobanje, plameni jezici, vezane ruke, mezar sa nišanom - spomenikom i velika usta ilustruju oblike mučenja i njihove ciljeve. Međunarodna zajednica sa svojom prostitucijom u Bosni i Hercegovini prikazana je kroz donji dio žene sa izvajanim nogama, a drugi, uzdignute ruke, odslikava ironiju svog dešavanja nad čovjekom ove napaćene zemlje koja je prolazeći kroz patnje mučenja sa ciljem stvaranja velike Srbije odslikava jedna velika usta, tada u to vrijeme formiranog režima  gdje je bilo podređeno sve sili.

Rezultat sile su mučenja koja su skulpturom prestavljena poput vatre sa plamenim jezicima, a to je paljenje domova palenje posjeda i palenje duha kod čovjeka. Rezultat mučenja bili su haremi - groblja gdje su ljudi za svoju opstojnost gubili živote, a samo zbog svoje pripadnosti i svojim neslaganjem sa režimom koji se htjeo nametnuti. Ovo je dio ilustracije onoga što se dešavalo, a iz ovog zla uzdiže se drugi dio ove skulpture koji pokazuje duhovnu opstojnost na sljedeći način:
* Hodža sa Kur'anom kao duhovni vođa,

* Žena sa djetetom u naručju,

* Cvijet iznad oba segmenta.

 Duhovna opstojnost je najjače oružje koje je moglo pobijediti svebrutalnosti i sva mučenja kao oblik zastrašivanja i uništenja čovjeka, a to se ilustruje preko lika hodže kao duhovnog vođe naroda koji je najviše stradao i kome i sam pripadam. Lik žene sa djetetom u naručju samo je nastavak duhovnog usmjerenja da se ne može ništa uništiti ako se to ponovo rađa, a posebno ako je sa segmentom ljubavi koju pokazuje cvijet iznad dva lika u sklopu ove kompozicije. Ova skulptura je doprinos istini da se ne zaboravi i da se na sve načine nastoji izbjeći da se ne ponovi.