Smješten na obodu Panonske nizije, u dolini rijeke Bosne Doboj ima sve predispozicije za brz i uspiješan razvoj. Nalazi se na nadmorskoj visini od 146m ima veoma povoljan položaj (44 O 40' sjeverne geografske dužine i 18 O 06' istocne geografske dužine). Buduci da se nalazi u neposrednoj blizini  ušca Usore i Sprece u Bosnu, Doboj je od uvijek imao sve preduslove da postane znacajan komunikacioni centar.  Izgradnjom željeznickog i drumskog saobracaja to se i ostvarilo. Vjerovatno iz istih razloga, Doboj je postao i znacajan ugostiteljsko- turisticki  centar . Postoje tragovi da je podrucje oko ušca Usore i Sprece u Bosnu naseljeno još u periodu prije nove ere. Medutim,  da se prahistorijsko naselje razvije, bilo je neophodno da prode dosta vremena. Naravno, mnogo je vode proteklo dok se nije stvorilo mjesto koje mi danas nazivamo Doboj. Može se reci da ovo podrucje dobija svoj znacaj naseljavanjem slavena u 6 i 7 vijeku. Iako istraživanja pokazuju da ostaci temelja Gradine poticu još iz doba Rimljana, smatra se da je Gradina nastala u 12 vijeku, jacanjem bosanske države. Kao i sve varoši koje su postojale u vrijeme bosanske kraljevine, Doboj se razvijao u privrednom i ekonomskom pogledu. Prvi put, u dokumentima ime Doboja se spominje 1415. godine. To je vrijeme unutrašnjih razmirica u Bosni, vrijeme kada se u unutrašnji život bosanske države pocinje mijenjati i ugarski kralj Sigismund, a osmanlijska sila prijeti sa juga. Ipak, cini se da se Dobojska varoš, upravo u tom periodu najplodnije razvijala.  Medutim, dolaskom Turaka,1463. godine sve se iz temelja mijenja. Iako je uspjevala da se odbrani sve do 1476. godine, kada pada u ruke Turcima, varoš prestaje da se razvija. Interesantno je pomenuti da se u periodu od šest vijekova koji su usljedili, broj kuca u varoši jedva udvostrucio. U periodu Turske vladavine, uslijedila je islamizacija. Turska se na teritoriji BiH zadržala sve do aneksije 1908. godine, kada je konacno protjerana sa ovih prostora. Iako je Doboj u par navrata padao u ruke Austrijanaca, tek okupacijom 1878. godine i  konacno aneksijom Austro-Ugari  su ostvarili svoj cilj. Pocinje eksplotacija. Iako je to cinilo ekonomsku podredenost Austro-Ugarskoj, ipak je na neki nacin, doprinjelo razvoju Bosne i Hercegovine. Tada pocinju da se grade prve željeznicke pruge, putevi, i u opšte razvoj privrede. Ne treba ni spominjati koliki je pomak za domace stanovništvo predstavljalo otvaranje prvih državnih institucija, banaka, pošta i ukidanje feudalnih odnosa, što je za obicnog kmeta, seljaka do tada bila apstraktna imenica. Prava industrijska revolucija, koja je na ove prostore kasnila nekoliko vijekova. U meduratnom periodu na ovom podrucju djelovao je snažan radnicki pokret, koji je, izmedu ostalog, svoj doprinos dao i u demonstracijama iz marta 1941. godine. Tim demonstracijama radnici su izrazili svoj protest pristupanju Kraljevine Jugoslavije Trojnom paktu.       Za vrijeme drugog svijetskog rata, na podrucju opštine Doboj organizovan je snažan otpor okupatorskoj vlasti. Ustanici su uspijeli da krajem avgusta 1941. godine privremeno oslobode Doboj. Tom prilikom uništili su velike kolicine neprijateljske municije. Konacno oslobodenje od okupatorske vlasti, Doboj je doživio 17. aprila 1945. godine. Gotovo uništen do temelja, Doboj je uspio da skupi snage da se velikim brojem radnih akcija vrlo brzo, ne samo oporavi, vec i razvije.